Scheiding en rouwproces en de eigen situatie van adoptieouders
De bijeenkomst begon met een verhaal, en op deze manier wilde ze ons laten voelen wat een adoptie kind (vaker) mee kan maken. Het is een soort van oefening waarbij er een tekst werd voor gelezen en wij met de ogen dicht moesten luisteren, en moesten proberen ons in leven. Zo wilde ze ons een beetje laten invoelen wat een adoptiekindje voelt op het moment dat je hem/haar ophaalt en meeneemt uit de voor hun vertrouwde omgeving.
Hierna moest iedereen een fotokaartje pakken die op de grond lagen die jou aansprak. Waar jij jezelf in terug kon vinden als je iets moest verwerken. Er lag van alles van foto’s van de natuur tot voorwerpen of mensen bij elkaar of dieren enz. Ik wilde het ying/yang tekentje pakken maar die was al gepakt door iemand anders.
Jan zijn foto zat er niet bij zei hij en dat klopte want hij zocht een foto van een piano/instrument.
Het rouwproces in het algemeen werd daarna besproken. Het blijkt dat kinderen een heel andere rouwverwerking doormaken dan volwassenen. Kinderen kunnen in de loop van hun ontwikkeling, dus tijdens de pubertijd en wanneer ze volwassen geworden zijn, weer een rouwproces doormaken.
Verder werd de mogelijkheid geboden om met de andere cursisten van gedachten te wisselen over onderwerpen die met adoptie te maken hebben en over eigen situatie, motivatie en reactie van omgeving.