Loyaliteit en identiteit
Vandaag stond in het teken van loyaliteit en de eigen identiteit van het adoptiekind. Iedereen heeft een primaire en een secundaire loyaliteit. Primaire loyaliteit is tussen de familieleden, de zgn. bloedband. Dit is er vanaf de geboorte. Secundaire loyaliteit is verworven, d.w.z. dat er aan gewerkt moet worden om het te verkrijgen en te behouden. Dit is bijvoorbeeld het geval tussen vrienden, collega’s en de partner. Een adoptiekind heeft twee primaire loyaliteiten.
Ook kregen we filmpjes te zien van geadopteerde kinderen die in Nederland wonen. Een filmpje van jonge kinderen maar ook van een volwassene. Vooral het filmpje van een jongentje is ons bijgebleven (ongeveer 9 jaar). Die zei bijvoorbeeld dat hij wel erg leek op zijn adoptieouders. Zij wilden namelijk bruin worden net als hij (want ze gingen altijd in de zon liggen als die er was) en ze houden ook van pittige sausjes net als hij. Zo schattig! Ook zijn vriendjes vonden hem niet anders omdat hij geadopteerd was, hij sprak namelijk ook gewoon Nederlands! Hoe simpel is het?
In de pauze konden we snuffelen tussen aankomstkaartjes van adoptieouders, erg leuk. Na de pauze kregen we nog wat filmpjes te zien, over verschillende kinderen met hun identiteit bezig waren en daarom hun naam wilden veranderen.
We hebben huiswerk mee gekregen om ons voor te bereiden op de laatste bijeenkomst, wat willen we wat betreft land, kind, special need kindje of het adoptie bureau!